من از آن تافته های جدابافته نبودم که هر توهینی را ببخشایم

من از آن تافته های جدابافته نبودم که هر توهینی را ببخشایم
اما همیشه در آخر کار آن را از یاد می بردم. آن کس که تصور میکرد که من از او نفرت دارم چون می دید که با لبخندی صمیمی به او سلام می گویم غرق در شگفتی می شد و نمی توانست باور کند.
در این حال، برحسب خلق و خوی خودش، یا بزرگواریم را تحسین و یا بی غیرتی ام را تحقیر می کرد، بی آنکه فکر کند که انگیزه من ساده تر از اینها بوده است
من همه چیز حتی نام او را از یاد برده بودم...
دیدگاه ها (۱)

هشدار وحشدناک غمگین#تک‌ـ‌پارتی﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋او را زمانی دید ...

عشق گمشده در تاریکی جنگلپارت پانزدهم(از زبان راوی)این سه ماه...

007-پنهان در مه - پارت ۱۱۲

### پارت دوم: «بوی طعمه در تاریکی»فضای بار در یک آن چنان منق...

#در_آغوش_شیطان𝓒𝓱𝓪𝓹𝓽𝓮𝓻 𝓞𝓷𝓮 : ¹𝓟𝓪𝓻𝓽 : ¹صدای جیغ‌ها توی گوشش می...

Part¹..~"سوزان از حدود ده دقیقه پیش ناپدید شده بود..نه آن‌قد...

من از آن تافته های جدابافته نبودم که هر توهینی را ببخشایم، ا...

-من از آن تافته های جدابافته نبودم که هر توهینی را ببخشایم، ...

من از آن تافته‌های جدابافته نبودم که هر توهینی را ببخشایم.ام...

من از آن تافته های جدابافته نبودم که هر توهینی را ببخشایم،ام...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط