ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﻓﻘﻂ ﺯﻧﺒﻮﺭﻫﺎ ﻧﯿﺶ ﻣﯿﺰﻧﻨﺪ"

ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﻓﻘﻂ ﺯﻧﺒﻮﺭﻫﺎ ﻧﯿﺶ ﻣﯿﺰﻧﻨﺪ"
ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻡ
ﺩﯾﺪﻡ، ﺷﻨﯿﺪﻡ، ﺭﻓﺘﻢ، ﺁﻣﺪﻡ
ﻭ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ
ﻧﻪ، ﺁﺩﻣﻬﺎ ﻧﯿﺶ ﻣﯿﺰﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﭼﻘﺪﺭ ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺗﺮ، ﻋﺰﯾﺰﺗﺮ
ﻧﯿﺸﺸﺎﻥ ﺳﻤﯽ ﺗﺮ
ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﮐﻨﻢ ، ﻧﯿﺶ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻡ
ﺩﻝ ﺑﺒﻨﺪﻡ ، ﻧﯿﺶ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻡ
ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ ، ﻧﯿﺶ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻡ
ﭘﺮ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﺎﺷﻢ ﻧﯿﺶ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻡ
ﺁﺩﻣﺎ ، ﺳﻨﮕﺪﻟﻨﺪ
ﺑﯽ ﺭﺣﻤﻨﺪ
ﺁﺭﺍﻡ ﻧﺰﺩﯾﮑﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ
ﻣﺤﺮﻣﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ
ﻋﺰﯾﺰﺕ
ﻫﻤﺮﺍﻫﺖ
ﻋﺸﻘﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ
ﺗﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺧﻮﺑﻨﺪ ، ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﺎ ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ ﺧﯿﺎﻝ ﺭﻓﺘﻦ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺗﻮ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ
ﺳﺎﺯ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﻭ ﺗﻮ ﻧﺮﻗﺼﯽ
ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﯿﺦ ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻠﻮﯾﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺑﻮﺳﯿﺪﻩ ﺍﻧﺪ
ﻧﯿﺶ ﻣﯿﺰﻧﻨﺪ
ﻧﯿﺸﯽ ﻋﻤﯿﻖُ ﮐﺸﻨﺪﻩ
ﻭ ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ
ﻭ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻮﻗﻊ
ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮﺕ ﺩﺭﺩِ ﺑﯽ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ
ﺑﯽ ﺳﺮﻭ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ
ﻭ ﭼﻮﻥ ﺁﺩﻣﯽ ﺑﺎﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﯽ ﺩﻫﯽ
ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﺎﺯ ﺩﻝ ﻣﯿﺒﻨﺪﯼ
ﻭ ﭼﻮﻥ ﺁﺩﻣﺴﺖ ﺑﺎﺯ ﻣﯿﺮﻭﺩ
ﺑﺎﺯ ﮔﻠﻮﯾﺖ ﺭﺍ ﻧﯿﺶ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﻭ ﻣﯿﺮﻭﺩ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ ، ﮔﻠﻮﯾﺖ ﻭﺭﻡ ﻣﯿﮑﻨﺪ
ﻧﻔﺲ ﮐﻪ ﻣﯿﮑﺸﯽ ﺗﯿﺮ ﻣﯿﮑﺸﺪ
ﺩﺳﺘﺖ ﺭﺍ ﺭﻭﯾﺶ ﮐﻪ ﻣﯿﮑﺸﯽ
ﺗﻤﺎﻣﺶ ﺯﺧﻢ ﺍﺳﺖ
ﻧﯿﺶ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭﺩﺍﺳﺖ
" ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﻓﻘﻂ ﺯﻧﺒﻮﺭﻫﺎ ﻧﯿﺶ ﻣﯿﺰﻧﻨﺪ