گاه وقتی دلت به تنگ آمد،کنج تاریک خانه خلوت کن

گاه وقتی دلت به تنگ آمد،کنج تاریک خانه خلوت کن
از تمامِ غمی که داری هم،با دلت گرم و نرم صحبت کن

این زمان دور،دور نامردیست،می خورد ضربه آدم از هر کس
هر که باشد رفیق و یا دشمن،پیش نا اهل استقامت کن

هر کسی با تو گرم می گیرد،نیست محرم به درد هایِ تو
دوست خود را بسنج تا آخر،بعد آسوده هی رفاقت کن

آدم از فرط بی کسی هایش،هم همیشهِ به چاه می افتد
وقت تنها شدن دلی نسپار،دست اغیار و خود هدایت کن

مردم از خوبیِ زیادی هم،بی هوا هار می شوند این جا
هر کجا دیده ای بدی در آن،دور، از ترس و بیم هجرت کن
سرگشته
#سهراب_عرب_زاده