خلقت افلاک از برای حسین(ع) است،

خلقت افلاک از برای حسین(ع) است،

جلوه خورشید از جلای حسین (ع) است،

کرد لب تشنه جان نثار ره دوست،

بهر حسین خونبها خدای حسین (ع) است،

هست مصون ز آفتاب روز قیامت،

هر که پناهنده لوای حسین (ع) است،

نیست در آن عالم از عنایت محروم،

هر که در این عالم آشنای حسین (ع) است،

دوش بگفتم بسینه در تو چه باشد؟

گفت ندانی دل است و جای حسین (ع) است،

داری اگر آرزوی جنت و غلمان،

جنّت و فردوس کربلای حسین (ع) است.