میترسم یک روز آنقدر پیشرفت کنیم

میترسم یک روز آنقدر پیشرفت کنیم
که خودمان از زندگی متنفر شویم!
مثلا فکر کن مینویسی:
دوستت دارم
و مینویسد من بیشتر...
بعد تلفنِ همراه خیلی هوشمند و دلسوزت میگوید:
"دروغ بود،باور نکن...
همین الان به فلانی هم همین را گفت!"

زنگ میزنی،رد تماس میزند و مینویسد سر کلاس هستم
و یا هرچیزِ معقولِ دیگری که رد تماس را روا بداند ..
بعد همان خیلی هوشمند میگوید
"پیشِ فلانی ست باور نکن.."
یا همین آنلاین ها و تایپینگ ها!
فکر کن بنویسد
"در حال گفت و گو با فلانی..."
نمیدانم،از این حرص درار ها..!
حسِ خوبی نیست
اگر به این قسمت از زندگی رسیدیم
بگو دست نگه دارند...
از آنجا به بعد دیگر،دردِ بی درمان میشود!
بلا به دور...