شب از نیمه که می گذرد ،

شب از نیمه که می گذرد ،

               دوباره کوک می شوم از تو

                         دوباره رمقی در این دست ها دیده می شود

                         دوباره جانی به این قلم خسته داده می شود

                         دوباره نــــایی برای نوشتن گرفته می شود

                برای از تو نوشتن ...

                                    برای از نو نوشتن ...  

               چند حرف می نویسد ...

                                  چند حرف می نگارد ...

        دوباره تمام می شود ، آنچه را که داشت

                                              آنچه را که از تو داشت

       چند خطی بیشتر نشد

                         آنچه را که داشت ، آنچه را که می نوشت

خط به خط و حرف  حرفش این بود

                                من در این تنهایی تو را کم دارم