از یک جایی به بعد

از یک جایی به بعد
خودَت "اضافی" بودن در رابطه را احساس میکنی!
گاهی زمین و زمان
دست به دست هم میدهند
تا حالی ات کنند،
که ببین "فلانی"
از این جا به بعد،
بود و نبودِ تو
فرقی به حالِ مخاطبت ندارد که ندارد!
بودنت فقط
روز به روز تو را کوچک و کوچکتر میکند
"ماندن" خوب است
"جنگیدن" عالیست
"ساختن" فوق العاده ست
اما "غرور" ات از همه ی اینها مهم تر است!
‌