NH

NH
روزی پشیمان می شوی ، آن روز خیلی دیر نیست

روزی که دیگر قلب من ، با عشق تو درگیر نیست

آن روز می بوسی مرا ، در قاب عکس ساکتی

زل میزنی چشم مرا ، سهم ات بجز تصویر نیست

با گریه می گویی بیا ، با بغض می خوانی مرا

دیرست دیگر ، حس من ، بر پای تو ، زنجیر نیست

پُک می زنی یاد مرا ، با طعم سیگار وُ جنون

میسوزی از آهی که خود ، گفتی که دامن گیر نیست

روزی میان اشک وُ خون ، هم پای شعرم ، می دَوی

با درد می گویی به خود ، دیگر مرا پیگیر ، نیست

آن روز تنها می شود ، هم تخت و هم پیراهنت

می خواهی ام ، می خواهی ام ، لیکن دگر تقدیر نیست

با او به خلوت می روی ، با او بَغل می کشیُ

پایانِ آن مستانگی ، جز ناله ی شبگیر ، نیست

آن روز می کوبی به در ، آشفته و آشفته تر
حسرت عذابت میدهد ، قلب تو بی تقصیر ، نیست

روزی نشانی ِمرا ، از کوچه ها می پرسی ُ

راهت نمی افتد به من ، خودکرده را ، تدبیر نیست