بشارت باد بر کسانی که بخاطر الله با یکدیگر محبت, همنشینی,

بشارت باد بر کسانی که بخاطر الله با یکدیگر محبت, همنشینی, ملاقات و بذل وبخشش می کنند ....

ابو ادریس خَولانی رَحِمَهُ الله می گوید: وارد مسجد دمشق شدم، دیدم که جوانی خنده رو آنجاست، ومردم نیز در کنارش هستند، وهنگامی در مسأله ای با هم اختلاف پیدا کردند به او مراجعه می نمودند، ورأی ونظر او را قبول می کردند، درباره ی او پرسیدم، گفتند: او مُعاذ بن جَبَل رضی الله عنه است، فردای آن روز زود به مسجد رفتم، دیدم که او از من سبقت گرفته، و در حال نماز خواندن است، به انتظارش نشستم تا اینکه نمازش به پایان رسید، سپس روبروی او نشستم وبر او سلام کردم، وگفتم: به خدا قسم که من تو را به خاطر خدا دوست دارم, او گفت: به خدا قسم؟ گفتم: به خدا قسم، گفت: به خدا قسم؟ گفتم: به خدا قسم، او دامن مرا گرفت ومرا به طرف خود کشید، وگفت:

بشارت باد بر تو، زیرا از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که می فرمود:

"قَالَ اللهُ تَبَارَکَ وَتَعَالَی: وَجَبَتْ مَحَبَّتِی لِلْمُتَحَابِّینَ فِیَّ، وَالْمُتَجَالِسِینَ فِیَّ، وَالْمُتَزَاوِرِینَ فِیَّ، وَالْمُتَبَاذِلِینَ فِیَّ".
الله تبارک وتعالی فرمود: محبت من واجب شده است در حق کسانی که بخاطر من با همدیگر محبت می کنند، وکسانی که به خاطر من با یکدیگر همنشینی می کنند، وکسانی که به خاطر من با یکدیگر زیارت می کنند، وکسانی که به خاطر من به همدیگر بذل وبخشش می کنند.