رسم تو چنین است

رسم تو چنین است
می آیی و گرفتار میکنی دل را
و چنان آسمان را در حسرت باران میگذاری
که یادت میرود
روزی تنها به خاطر همین آسمان سیراب دیدار بودی...
هرگز یادت نرود
روزگار و بغضها را جایی خواهی دید
درست آن زمان که بارانی نبارد
و دست احساست خالی از هیاهوی دل شود
اگر دلت کمی بارانی شد
رسم دلت را کمی نیز، با باران آشنا کن...