No copy

No copy

خَبـــــر بــــــہ دورترین نقطه ے جَهان برسد... نَخواست او بہ منِ خَستہ بــے گُمان برسد... شِکَنجہ بیشتر از این؟ کہ پیش چشمِ خودت... کسے کــــــہ سَهم تو باشد بہ دیگران برسد... چہ مے کنی؟ اَگر او را کہ خواستے یک عُمر

بـــہ راحتی کسے از راه نـاگهـــــــان برسد... رَهــــــا کنے بــــــرود از دلت جــدا بـــــاشد

بہ آن کـــہ دوست تَرَش داشتہ بہ آن برسد... رهـــــــا کنے بروند و دو تا پرنده شوند

خبر بـــه دورترین نقطہ ے جهان برسد.. گلایـــہ اے نکنے بغض خـویش را بخــــــورے

کہ هِق! هِق!... تو مبادا به گوششان برسد... خدا کند کــہ... نہ! نفرین نمے کنم... نکند... به او کـــــــہ عاشق او بودھ ام زیان برسد... خدا کند فقط این عشق اَز سرم برود... خدا کند کــہ فقط زود آن زمان برسد...