آخ آخ!

آخ آخ!
فهمیدی چی شد؟
راست میگی ! دوباره ٢٤ مرداد شد..
موضوعِ مهمش اینه که اگر ١٢٠٠ سال ام از رفاقتِ ما بگذره باز تو یادت میمونه و باز من قند تو دلم آب میشه که تو رو دارم..
توی این پهنه پهناورِ بی رحم ... ٤ تا رفیقِ واقعی رو باید قاب گرفت گذاشت رو دیوار!
مثلِ عکسم رو دیوارِ اتاقم که نمیدونم چطوری اونطوری شده و عاشقانه نگاهش میکنم هر بار...
دکتر جونم... بهترینم...
همه این روز ها و شب هایی که گذشت ١طرف.. این مسیجِ یک ربع پیشت یک طرف.......
بمون برام.
کار داریم یه ١٠٠ سال باهم..
دخترم قراره خاله صدات کنه و دخترت قراره رو پام بشینه نقاشی کنه..
زندگی ها خواهیم کرد ما با هم..
میدونم من :)..