بالشم را که می تکانم

بالشم را که می تکانم
گرد و خاکِ گریه
بلند می شود؛

گوشِ بالش هم
از شنیدن گریه های من پُر است!

رها کرده اند مرا
"همه" ای که
هیچ کَسم نبودند هرگز..