بالشم را که می تکانم
بالشم را که می تکانم
گرد و خاکِ گریه
بلند می شود؛
گوشِ بالش هم
از شنیدن گریه های من پُر است!
رها کرده اند مرا
"همه" ای که
هیچ کَسم نبودند هرگز..
گرد و خاکِ گریه
بلند می شود؛
گوشِ بالش هم
از شنیدن گریه های من پُر است!
رها کرده اند مرا
"همه" ای که
هیچ کَسم نبودند هرگز..
- ۳۳۳
- ۰۷ آبان ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط