کوچک که بودیم

کوچک که بودیم
کفش های پدر را می پوشیدیم
و گاهی یواشکی کت تکراری همیشگی اش را تن می کردیم
چادر نماز مادرمان را به سر می کردیم و برای عروسکمان مادری می کردیم
در بازی هایمان
پدر می شدیم
مادر می شدیم
در خیالمان پیشانیمان چین داشت و گاهی پشتمان خم شده بود
هِ
زود بزرگ شدیم
و یادمان رفت از کودکی مان خداحافظی کنیم.
دیدگاه ها (۰)

ممنون میشیم بادقت بخوانید و بازنشر کنید .

شیطانِ مزاحم پارت : 𝟏 نور طلایی خورشید از میان پرده‌های سفید...

رمان لونا و ویلیام: قسمت ۵

از بس که خلق پشت ثِ نقاب ایستاده‌اند باور نمی‌کنند منِ بی‌نقاب را...

همه چیز برای اولین بار بود..برای اولین بار صبح یک روز پاییزی...

نزدیک عید پدرم ما را به کفش ملی می برد .خودش از پشت ویترین ا...

نزدیک عید پدرم ما را به کفش ملی می برد .خودش از پشت ویترین ا...

نزدیک عید پدرم ما را به کفش ملی می برد .خودش از پشت ویترین ا...

زنان ایران خسته تاریخندما همان دخترانی هستیم که به موهای پشت...

دختران بعد از انقلاب :به دنیا که قدم گذاشتیم جنگ بود،پدر ها ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط