{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

باز عالم و آدم و پوسیده گان خزان و زمستان

باز عالم و آدم و پوسیده گان خزان و زمستان

خندان و شتابان به استقبال بهار میروند

تا اندوه زمستان را به فراموشی سپارند

و کابوس غم را در زیر خاک مدفون سازند

و آنگه سر مست و با وجد و نشاط و

با رقص و پایکوبی با ترنم این سرود

طرب انگیز نو روز و جشن شگوفه ها را

بر گذار می نمایند . . .
دیدگاه ها (۲)

‌ فراموش کردن کسی که دوستش داری مثل این است که شبی فراموش کن...

دوستت دارم ❤️چون تنها ترین فکر تنهایی منی.دوستت دارم❤️ چون ز...

حرف...بسیار است...اما...اهل گفتن...نیستمبا...دلم...درگیرم......

‌ بعضی از مردم اصرار دارندکه خود را به دیگران بشناسانندو ثرو...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط