یک وقت هایی باید

یِک وَقت هایی بایَد..
"دوستَت دارَم " هایی که
دَر گَلویَت مانده را قورت بِدهی..
نه که مَغرور باشی؛
نه که دَست هایَت را بَسته باشَند
نه که مُهر به لَب هایت زَده باشَند؛ نه!
بَعضی وَقت ها فَقَط نمیشود و
چاره ای جُز سُکوت نَداری...
و کاش این "دوستَت دارم" هایِ
خاک خورده یِ تَه دِلَت ،
سر نَخورَد رویِ گونه هایَت... :)