نخستین سفرم بازآمدن بود از چشم‌اندازهای امیدفرسای ماسه و

نخستین سفرم بازآمدن بود از چشم‌اندازهای امیدفرسای ماسه و خار،
بی‌آن‌که با نخستین قدم‌های ناآزموده‌ی نوپاییِ خویش به راهی دور رفته باشم.
نخستین سفرم
بازآمدن بود.
#احمد_شاملو
دیدگاه ها (۱)

«در سکوتِ شب، قدم‌هایت را می‌شنوم…»بعد از رفتنت، سکوت را انت...

در پسِ این کوچه‌های مه‌گرفته، دور و تارمی‌درخشد خنده‌ای، مان...

می‌خواستم بلد باشم تو را بخندانم،و بلد باشم وقتی غصه داری قا...

دريای شور انگيز چشمانت چه زيباست آن جا كه بايد #دل به دريا ز...

چشم زیبای تو آهوی فـــــــــــــــــراوان دارد هرکه عاشق بشو...

چند پارتی بازی ممنوع

🌅حس غریبی دارد روزهای جمعه…🥀چند حس را با هم تجربه می‌کنی؛هم ...

نردبان می‌خواست یا اندیشه ی دینار داشتنفعِ خود را دید تنها، ...

عاشقانه های شبنم

### پارت دوم: برخورد در طوفانآسمان شهر سیاه‌ِ سیاه بود؛ انگا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط