میدونی اره مَغـــــرورم!!

میدونی اره مَغـــــرورم!!
اره از خودراضـــــیم!
اره اعتــماد به سقــــــفم!!
اما گوش کن چی میگم و اویـــزه ی گــوشــت کن:
حالا نوبته بزنم به ســلامتــی خـــودم که؛
مغـــرورم وغُــرورم داره نــابـودم میکنه...!
تنهــام اما تنـــهایی رو تــرجیــح میدم...!
ســـاکتــم اما پُــراز فـــریـــادم...!
میخـــندم اما اشـــک مــــیریزم...!
قـــهــقه میزنم اما هـــق هـــق میکنم...!
بُـــغض میکنـــم اماشـــادم...!
درد دارم اما خُــوبـــم...!
روبه راه نیســـتم اما سَـــرپـــاهم...!
ناامــیدم اما امیـــد دارم...!
اهای گُــوش کن من مَــــغرور!
من از خود راضـــی!
من اعتــماد به سقـــف از تـُــو امــثال تـــو خیــلی بهتـــرم!
مَـــن نَـه نـــامــردم!
نَـه خیــانت کــارم!
نَـه نــارفیقـــم!
نَـه بــی مــعرفتــم!
نَـه بــی مَــرامَــم!
این منی که میبینی نیستم من این منی هستم که نوشته هاش رو میخونی..
من همونیم که همیشه باهاتم کــنارتم رفیقــتم!
امــــــــــا...
مراقب باش فقط یک دفعه بهت اعتماد میکنم فقط یک دفعه ی بار که منو شـــکــستی خودت رو تصویر خودت رو ارزش خودت رو شکســـتی