..

..
چند وقت پیش کسی از من پرسید از چه جمله ای بدم می آید!
بدون مکث گفتم "بگذار برای بعد "
مثلا یک بار که با التماس از دبیر ریاضیمان خواهش میکردم که صفر ناشی از تقلب کردنم را پاک کند ، عینکش را جا به جا کرد و گفت : بگذار برای بعد !
یک هفته گذشت و ما هم دلمان خوش . کارنامه ها را دادند ...ریاضی صفر !
گذشت و گذشت ... صفر ریاضی ناچیز شد و به تو رسیدم !
یادت هست آن شب بارانی که داشتیم زیر چتر بلال میخوردیم و به خود میلرزیدیم ، پرسیدم دوستم داری ؟
با دهان پر گفتی : بگذار برای بعد دختر ! خیلی خوشمزه است نه ؟!
ما هم طبق معمول گذاشتیم برای بعد و دلمان را با بلال خوردن خوش کردیم !
یک روز هم چشم باز کردم و دیدم من مانده ام و تویی که نیستی !
برگردیم به زمان حال .
دیروز رفتم دکتر . چند وقت حالم ناخوش بود . کلی حرف های عجیب زد !
آخر سر که پرسیدم : زنده هم می مانم حالا ؟!
باورت نمی شود !
گفت بگذار برای بعد ! :)