من نه عاشق بودم. نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من

من نه عاشق بودم. نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من
من خودم بودم و یک حس غریب. . .
که به صد عشق و هوس می ارزید!
من خودم بودم و دستی که صداقت میکاشت
گرچه در حسرت گندم. . پوسید))):
من خودم بودم و هر پنجره که به سبزترین لحظه ی بودن وا بود
و خدا میداند. . . .
بی کسی از ته دل تنگی من پیدا بود!
من نه عاشق بودم!
نه دلداده به گیسوی بلندو آلوده به افکار پلید
من به دنبال نگاهی بودم،،،،،،
که مرا از پس دیوانگی ام میفهمید....