چه بگویم

چه بگویم
از آرزوهای بی شماری
که تمامِ جوانیم را
لحظه به لحظه
با آنها سپری کردم
از عشق نهراسیدم
از تمامِ بودن و نبودنش
لبریز بودم
و آسمانِ ابری چشمهایم
چه روزها
که بارانی نبود
به شوقِ فقط بودنش
در جایی
جایی دور از من

و اکنون
در حجمِ سردرگمِ دلتنگی هایم
فقط
سکوت می خواهم و بس.