آواره مانده ایم بین فشارِ آغوشِ دستها

آواره مانده ایم بین فشارِ آغوشِ دستها

و طرحِ غریبانهٔ آخرین دست تکان دادن ها...

گیج مانده ایم از طنینِ پُر التهابِ #دوستت دارم ها
تا سکوت و خالی قلب ها، تا فرار از سوالِ نگاه ها...

کناره میگیریم از خواستن ها و کنار می آییم با نخواستن ها...

هزار بار مسیرِ علاقه را پیاده میرویم
م
قرارمان فراموش بر بادها

بیقراری مشق هزار باره مان، در گلو فریادها...

کجا مانده قطارِ نوبرِ رویاها به سوتِ وعده های شما...؟!

کجاست پایِ ثابتِ دلسپردن ها.