سنگ...
سنگ...
مگر در آن صبح غریب اولین نقش ها و کلمات را نیاکان بیابان گردمان بر سنگ ها نتراشیدند
مگر نانِ مان را از زیر سنگ بیرون نمی آوریم؟
و نامِ مان به شتاب نمی رود که بر سنگ نوشته شود...
سنگ ما را کسی به سینه نزد...!
و تا سرمان به سنگ نخورد آدم نشدیم...
عباس صفاری*
مگر در آن صبح غریب اولین نقش ها و کلمات را نیاکان بیابان گردمان بر سنگ ها نتراشیدند
مگر نانِ مان را از زیر سنگ بیرون نمی آوریم؟
و نامِ مان به شتاب نمی رود که بر سنگ نوشته شود...
سنگ ما را کسی به سینه نزد...!
و تا سرمان به سنگ نخورد آدم نشدیم...
عباس صفاری*
- ۵۱۳
- ۲۱ اسفند ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
