مسلمانان مرا وقتی دلی بود

مسلمانان مرا وقتی دلی بود
که با وی گفتمی گر مشکلی بود

به گردابی چو می‌افتادم از غم
به تدبیـرش امید ساحلی بود

دلی همدرد و یاری مصلحت بین
که استظهـار هر اهـل دلی بود

ز من ضایع شد اندر کوی جانان
چه دامنگیـر یا رب منزلی بود