مــــَن هیچْوَقْت نـــــاراحــــَت نِمــــیـــشــــَم

مــــَن هیچْوَقْت نـــــاراحــــَت نِمــــیـــشــــَم
چُون هیچْوَقْت خـــُوشحــــال نیـــســتَـــم که بِخواد چیزی ناراحَتَم کُنه
آخه چِه دَلیلی دارَم واسْ خُوشحالـــــے؟
وَقتی خوبیامُو هَمه بَدی‌میبینن چه کُنم؟
دِلِ صافَم شُده بَلایِ جونَم
سَعـــــےْ نکُن به کَسی خُوبــــــے کُنی چون میشـــــے مِثِ مَن...تَنها
دُرُسته اَطرافَم شُلوغه ، اَما کَسی ن‍ے دُورُو بَرَم
هَمیشه تنهامْ
خُدایا گِلِه دارَم ازَت...