میدانی؟

میدانی؟
من
تمامِ ششِ عصر به بعد هایم را میخوابم،
به بهانه ی سردرد،مچاله میشوم روی تختم،
پنهان میشوم زیر پتو و در پس پلک های بسته ام تو را به تصویر میکشم.
لعنتی!
وقتی پشت پلک هایم ظهور میکنی،چقدر خواستنی تر میشوی،
و
چقدر
محالتر...