تنهایی ذره ذره خودی نشان می دهد وقتی که تو آنقدر کم پیدای

تنهایی ذره ذره خودی نشان می دهد وقتی که تو آنقدر کم پیدایی که سنگینی روزگارم را مورچه ها به کول می کشند و من مات و مبهوت نگاهشان می کنم حتی تو کم پیداتر از برف روی خط استوایی