بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
پاسخ: چنین نیست. اما اگر در هیچ کجای قرآن کریم به امامت اشارهای نشده باشد، اما دهها بار تأکید شده باشد که در همه موارد از خدا و رسول اطاعت کنید و یکی از موارد همین معرفی ولایت و امامت باشد که در غدیر خم انجام پذیرفت و شیعه و سنی به آن دلالت میکنند، برای اثبات امامت کافی بود. چه آن که خداوند میفرماید: يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ في شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْويلاً - هان اى كسانى كه ايمان آوردهايد خدا را اطاعت كنيد، و رسول و والیان امر خود را فرمان ببريد، و هر گاه در امرى اختلافتان شد براى حلّ آن به خدا و رسول مراجعه كنيد، اگر به خدا و روز جزا ايمان داريد اين برايتان بهتر، و سرانجامش نيكوتر است.(سوره نساء آیه 59)
اما لازم است بدانید که در قرآن کریم 12 مرتبه به عدد ائمه اطهار علیهم السلام واژه امام و مشتقاتش به کار رفته است که ذیلاً به چند مورد آن اشاره میگردد:
الف)-امامان پیشوایان و رهبران بشریت به دو دستهی امامان حق و امامان باطل تقسیم میگردند: وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاهِ وَ إيتاءَ الزَّكاهِ وَ كانُوا لَنا عابِدينَ - و آنان را پيشوايان نموديم تا به امر ما هدایت كنند، و انجام كارهاى نيك و نماز و زكات دادن را به آنان وحى كرديم و همه پرستندگان - عبد بودند.(سوره انبیاء آیه 73)
وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ يَوْمَ الْقِيامَهِ لا يُنْصَرُونَ - ما آنان را پيشوايانى قرار دادیم كه مردم را به سوى آتش دعوت مى كردند و روز قيامت يارى نخواهند شد.(سوره قصص آیه 41)
ب) -مقام امامت حقه، بالاتر از نبوت است.چرا که خداوندپس از موفقیت حضرت ابراهیم (ع) در امتحان نبوت و خلّت - دوستی، او را به مقام امامت و پیشوایی انسانها برگزید: وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمينَ - و چون پروردگار ابراهيم، وى را با صحنههايى بيازمود و او بحد كامل آن امتحانات را انجام بداد، به وى گفت: من تو را امام خواهم كرد. ابراهيم گفت: از ذريهام نيز كسانى را بامامت برسان فرمود: عهد من بستمگران نمىرسد.(سوره بقره آیه 124)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
پاسخ: چنین نیست. اما اگر در هیچ کجای قرآن کریم به امامت اشارهای نشده باشد، اما دهها بار تأکید شده باشد که در همه موارد از خدا و رسول اطاعت کنید و یکی از موارد همین معرفی ولایت و امامت باشد که در غدیر خم انجام پذیرفت و شیعه و سنی به آن دلالت میکنند، برای اثبات امامت کافی بود. چه آن که خداوند میفرماید: يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ في شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْويلاً - هان اى كسانى كه ايمان آوردهايد خدا را اطاعت كنيد، و رسول و والیان امر خود را فرمان ببريد، و هر گاه در امرى اختلافتان شد براى حلّ آن به خدا و رسول مراجعه كنيد، اگر به خدا و روز جزا ايمان داريد اين برايتان بهتر، و سرانجامش نيكوتر است.(سوره نساء آیه 59)
اما لازم است بدانید که در قرآن کریم 12 مرتبه به عدد ائمه اطهار علیهم السلام واژه امام و مشتقاتش به کار رفته است که ذیلاً به چند مورد آن اشاره میگردد:
الف)-امامان پیشوایان و رهبران بشریت به دو دستهی امامان حق و امامان باطل تقسیم میگردند: وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاهِ وَ إيتاءَ الزَّكاهِ وَ كانُوا لَنا عابِدينَ - و آنان را پيشوايان نموديم تا به امر ما هدایت كنند، و انجام كارهاى نيك و نماز و زكات دادن را به آنان وحى كرديم و همه پرستندگان - عبد بودند.(سوره انبیاء آیه 73)
وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ يَوْمَ الْقِيامَهِ لا يُنْصَرُونَ - ما آنان را پيشوايانى قرار دادیم كه مردم را به سوى آتش دعوت مى كردند و روز قيامت يارى نخواهند شد.(سوره قصص آیه 41)
ب) -مقام امامت حقه، بالاتر از نبوت است.چرا که خداوندپس از موفقیت حضرت ابراهیم (ع) در امتحان نبوت و خلّت - دوستی، او را به مقام امامت و پیشوایی انسانها برگزید: وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمينَ - و چون پروردگار ابراهيم، وى را با صحنههايى بيازمود و او بحد كامل آن امتحانات را انجام بداد، به وى گفت: من تو را امام خواهم كرد. ابراهيم گفت: از ذريهام نيز كسانى را بامامت برسان فرمود: عهد من بستمگران نمىرسد.(سوره بقره آیه 124)(ادامه دارد...)
- ۶۶۱
- ۱۹ خرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط