آن لحظه ی بارانی

آن لحظه ی بارانی
که می دانم و می دانی
انتظار طوفانی
در آن ساعت ظلمانی
آتش چو کشیدم من
بر این صبر زندانی
پر باز چو کرد شعله
بر سقوط ویرانی
ای کاش بدانی تو
دانم که نمی دانی
دانم که چو دانستی
یک لحظه نمی مانی
یک لحظه شوی عصیان
در آن ظلمت بارانی
#شهزاد
دیدگاه ها (۱)

شب که می شود دلم برای خودم می سوزدسهم من از تو شد فقط هزاران...

♛ مرضیــه♜♚♥ ℒ♡ⓥℯॐ ♌🌞 ✿الا ای نقش روحانی چرا از ما گریزانیتو...

✦ اولین گناه ✦فصل بیست‌وهشتم: چاقویی که نرسید---آن شب.در جنگ...

می‌گویند «او رفته است»؛ کلمه‌ها را طوری ادا می‌کنند که انگار...

درد دل با مادر بی‌نشانمادر جان... امشب دلم گرفته و نمی‌دانم ...

۰این روزها بیشتر از هر چیز،به تمرینِ «ماندن» نیاز دارم...مان...

عشق گمشده در تاریکی جنگلپارت پانزدهم(از زبان راوی)این سه ماه...

#در_بندِعشق...تو را در همان شب مهتابی دیدمسیه چشم و گسیو کمن...

کپی از عکس شخصی خودم ممنوع 🌱عزیزم.نمی دانم چند پاراگراف دیگر...

لیلیوم؛ گلی شبیه دلتنگی‌های من… 🥀🤍لیلیوم همیشه برایم شبیه آد...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط