خدای همیشه خوبِ من ؛

خدای همیشه خوبِ من ؛
این روزها کمی بیشتر از همیشه نیاز دارم به تو نزدیک باشم
نیاز دارم حس کنم که در آغوشم گرفته ای ، حس کنم که گاهی دستانت را زیر چانه ات زده ای و داری از آن بالا تلاشِ دیوانه وارِ مرا نگاه می کنی و می خندی .
نیاز دارم که متعلق به تو باشم ، به مبدا و مقصد تمامِ انرژی های خوبِ دنیا ...
به شرع و حکم و اعتقاد هیچکس کاری ندارم ! هرکس مسیرِ منطق و احساسِ خودش را می رود ،
و من به حکم دلم ، می خواهم اینبار کمی عمیق تر ، تمرینِ انسانیت کنم ، و تلاش کنم که به کسی بد نکنم ، دلی را نرنجانم ، مهربان تر باشم و بانیِ حالِ خوب و لبخندِ آدم هایی که مرا می شناسند .
تمرین کنم که خوب تر باشم و خوب تر بمانم ، که کمی بیشتر ، آدم ها را دوست داشته باشم و در حد توانم برای بهتر شدنِ جهان و حالِ آدم ها تلاش کنم .
حس کردم بهترین زمان برای نزدیک تر شدن به تو ، حالا باشد ، با استناد به حسِ خوبِ تصوراتی که از ماهِ خوبِ تو در کودکی ام داشتم ، و با استناد به عطر بهشتیِ چادرنمازِ مادرم و تمامِ احساساتِ خوبی که از این حال و هوای آشنا ، به خاطر دارم .
حس کردم حتی اگر طاقتِ جسمانی ام کم بود ، همین که خوب باشم ، تو ارادتم را می پذیری ، همین که خوبی کنم تو نگاهم می کنی و همین که دستی را بگیرم و اشکی را پاک کنم ، تو در آغوشم می گیری ...
کمی بیشتر حواست به من باشد ؛
من آمده ام اخلاق و رفتار و باورهایم را از صافیِ منطق و انصافِ خودت رد کنم ،
آمده ام که ثابت کنم می توان سیبِ ممنوعه خورد ، ولی حق الناس نخورد ، دروغ نگفت ، بی انصافی نکرد و بی انصاف نبود
آمده ام که انسانِ بهتری باشم ...
کاش زودتر مرا در آغوش بگیری
که آغوشِ تو
بزرگترین انگیزه برای خوب بودن است !
#نرگس_صرافیان_طوفان