خیال تو اگر بیاید و مرا بردارد و با خود به خیابانهای تنها

خیال تو اگر بیاید و مرا بردارد و با خود به خیابانهای تنهایی شهر ببرد
و تو نباشی که دست مرا بگیری
و از ازدحام تنهایی عبورم دهی
خیال تو اگر بیاید و مرا بردارد و به قهوه خانه های عاشق شهر ببرد
و تو نباشی که با فالهای قشنگ قهوه ات , مزه ی دهانم را شیرین کنی
خیال تو اگر بیاید و مرا بردارد و به کوچه باغ خاطراتمان ببرد
و تو نباشی و دست تو در دست من نباشد
و با هم ترانه ی زندگی نخوانیم
خیال تو اگر بیاید و مرا بردارد و به خلوت تنهایی خودمان ببرد
و من باشم و شعرهایم باشند
و چشمان تو نباشد و لب های تو نباشد
و مرا مست خودت نکنی
خیال تو اگر بیاید و مرا بردارد و.....
.
.
.
اصلا خیالت را بگو به سراغ من نیاید
وقتی خودت نمی آیی !