سخت گرفتم و..نشد!!

سخت گرفتم و..نشد!!
آسان گرفتم و..نشد!!
حتی بیخیالش هم شدم اما..نشد!!
به راستی این همه نشدن ها قرار است یک جا.. یک روز..یک زمانی مثبت شوند؟؟!
اگرهمچین قراری است،پس چرا ما خودمان رابه هردری بزنیم رفیق؟؟!
بیا ماهم مثل دنیای نشدن ها،گوشه ای روبه پنجره ی طبیعت بنشینیم وچای سیرت تلخمان را بنوشیم.
اجازه دهیم تامثل دنیا،خودمان رابرای حل مشکلات و فکر دیگران به در ودیوار بزنیم..
همه اش که کوتاه نیامدن نیست. این بار کوتاه بیا..ببین چه کیفی دارد حسی که اسمش بیخیالی هم نیست..
حس شیرینِ فراموشی...