همه خفتند و

همه خفتند و
منِ دلشده راخواب نبرد
خوابِ من
زهرِ فراقِ تو بنوشیدُ و بمُرد
چه شود
گر ز ملاقات دوایی سازی
خسته‌ای را
که دل و دیده
به دست تو سپرد...