{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

بروم صد پله پایین،

بروم صد پله پایین،
با دریا گریه کنم...
دریا مرا بلد است
جای‌ غروب خاطره را می‌داند...
وقتی که گریه مرا از سر می‌گیرد
دریا ساکت می‌ماند
و من، بلند بلند ترک بر می‌دارم...

#شهیار_قنبری
دیدگاه ها (۵)

«خانه، دلتنگِ غروبی خفه بود» مثل امروز که تنگ است دلم؛ نه بر...

گاهی «برو» گفتن، آخرین تلاشِ یک دلِ ترسیده برای دیده‌شدن است...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط