.

.
حه‌زره‌تی مه‌حوی :
بیبیێ، یان نەیبیێ، من داد و بێدادێ دەکەم
گوێ بداتێ، یا نەداتێ، ئاه و فەریادێ دەکەم
حەققی ئیخلاصە بەجێهێنانی ئادابی خولووص
پێ بزانێ. یا نەزانێ، من بە دڵ یادێ دەکەم
بێستوونی عیشقی شیرینێک ئەوا هاتۆتە پێش
گەر لە حەق بێم و نەیەم، تەقلیدی فەرهادێ دەکەم
ئاوی تێغی وەقفی هەر توشنە لەبێکە، من نەبێ
کارگەر بێ، یا نەبێ، لەم مەظڵەمە دادێ دەکەم
دەرسی عیشقم هەر لەکن پەروانە یا بولبول بووە
بیگەمێ، یا نەیگەمێ، هەر مەشقی ئوستادێ دەکەم
کوشتنی ئیسفەندیاری نەفسە بەستەی ڕایی پیر
گەر مەدەد کا، یا نەکا، لەو شاهە ئیمدادێ دەکەم
بەم نزیکانە لەبەرمە ''مەحویا''! ڕێگێکی دوور
بێتە دەستم، یا نەیێ، هەر کۆششی زادێ دەکەم