حالم این روزا حال خوبی نیست، شکل حال عقاب، بی پرواز

حالم این روزا حال خوبی نیست، شکل حال عقاب، بی پرواز

شکل حال ژوکوند، بی لبخند، مثل احوال تار بی شهناز

دود میشه کلمبیا هر روز، بین نخ های پاکت کنت َم

سقط میشه ترانه ای هر شب توی گیلاس سبز اَبسنت َم

زندگیم مثل بیخ دیواری، توو یه تاریخ تلخُ تکراری

با هر اسمی دو بار میمیرم: دو محمد، دو بار مختاری

اون شبی که صدای نسرین داشت توو یه سلول سرد می پژمُرد

بی بی سی تیتر اولش این بود: **** آنجلینا رو لولو بُرد!

من سفر کردم از ترانه شدن، کوچ کردم به سرزمین سکوت

با گذرنامه ای که روی جلدش جای ایران نوشته بود لی لی پوت

کشوری که توو اون غزل میگن اما با لحن چاله مِیدونی

آدماش برگزیده میشن با قاشق داغ روی پیشونی

همه ی عمرشونُ پُز میدن به یه لوح گِلی گندیده

رستمن، قاتلای سهرابی که به ساز اونا نرقصیده

جَکُ با لوبیای سحر آمیز، کاشتن توی خاک نابارور

پیچک سبزشون به ابرا رسید، تا چه غولی پایین بیاد آخر

شعبده بازی توو لباس سفید، دلقکی با کلاه شیپوری

یه رابین هودِ سر به راه شده، یا گوریل بنفش انگوری

شادی مون قد توپ فوتبال و پرچم سرزمین مون چینی

من هنوزم یه پونزم روی صندلی معلم دینی!

حالم این روزا حال خوبی نیست، قلوه سنگی توو کفش این دنیاس

من به روزای شاد مشکوکم، شک دارم ختم ماجرا اینجاس