دُنیاےما اندازه ے هَم نیست

دُنیاےما اندازه ے هَم نیست
مَن عاشق بارون و گیتارَم
مَن روزها تا ظُهر می خوابم
مَن هر شبو تا صُبح بیدارم
دُنیاے ما اندازه ے هَم نیست
مَن خیلی وقتا ساکتَم سَردم
وَقتی که میرم تو خودم شاید
پاییز سال بَعد برگردم
دُنیاے ما اندازه ے هَم نیست
می بوسمت اما نمی مونم
تو دائم از آینده می پرسی
مَن حال فردامم نمی دونم
تو فکر یه آغوش مُحکم باش
آغوش این دیوونه مُحکم نیست
صَد بار گفتم باز یادت رَفت
دُنیاے ما اندازه ے هَم نیست
دُنیاے ما اندازه ے هَم نیست