بنامـ معشوقـ قَلبهآی پآکـ

بنامـ معشوقـ قَلبهآی پآکـ

امروز میخواهم بنویسم از دختران و پسرانی که بهترین معشوقشان خداست...
از دختران عفیف و از پسرانی غیور...
از اینکه چه زیباست اگر با خدا،در جاده یـ زندگیـ قدم بگذاریم
میخواهــَمـ بگویــَمــ...




وقتی دستهایت را نذر نیکویی ها میکنی،شکوفه های تبسم و رضایت در دستانت می شکفد.وقتی چشم هایت را به روی حرام های خدا میبندی،خدا ستاره هایش را در چشمانت روشن میکند.وقتی از جاده تلخ و تاریک گناه حذر میکنی و به کوچه باغ های خواب و مناجات او قدم می گذاری،اجابت است که از رد گامهایت میروید.وقتی با اهنگ نجابت و وقار پنجره ی دلت را به سمت زندگی امروز می گشایی،پروانه های صداقت و راستی روی گل های نجیب زندگی ات مینشیند.آنوقت عطر سر به زیر آیه های احساست،کوچه ی امروز را سرشار میکند.وقتی مروارید زیبایی هایت را به صدف حیا و عفاف می سپاری،خدا دریا،دریا تورا آبی میکند. آن قدر آبی که آسمان به تو رشک میورزد
آن قدر آبی که آسمان به تو رشک میورزد
آن قدر آبی که آسمان به تو رشک میورزد
آن قدر آبی که آسمان به تو رشک میورزد

و این چنین است که یک دختر عفیف و یک پسر غیور همیشه نگاه هایشان زلال و شفاف و دستهایشان همیشه پاک و منزه است