‍ نفرین به تو ای دل که مرا خوار تو کردی

‍ نفرین به تو ای دل که مرا خوار تو کردی
درمانده و پردرد و بسی زار تو کردی
آلوده ی عشقم به حماقت تو نمودی
افسرده و دلمرده و بیزار تو کردی
چون گوهرِ جانم تو به تاراج ربودی
بی قیمت و بی ارزشِ بازار تو کردی
من شُهره ی خندانِ جهان بودم و هیهات
شادی زِ رخم بردی و غمبار تو کردی
من خفته مگر در خود و میخانه نبودم
نجوایِ ریا خواندی و هشیار تو کردی
صد کاخِ امیدم تو بنا کردی و افسوس
آخر به سرم این همه آوار تو کردی
خون خوردم و خود خوردم و خون کردی و حاشا
خون بر خود و این دیده ی نمدار تو کردی
این داغ تو بر سینه ی من نشاندی
نفرین به تو ای دل که چه آزار تو کردی