بدانیم با یک گل بهار نمیشود

🔴🔴 بدانیم: با یک گل، بهار نمی‌شود...
تغییر یک مسئول، استعفای یک امام‌جمعه یا عزل یک مدیر، هرچند می‌تواند نشانه‌ای مثبت تلقی شود، اما برای عبور از بحران‌های پیچیده‌ی کشور، کافی نیست. ایرانِ امروز با چالش‌هایی بنیادین مواجه است؛ از کمبود آب و برق و گاز گرفته تا رکود اقتصادی، مهاجرت نخبگان، فرسایش سرمایه اجتماعی، و تهدیدات امنیتی پنهان و آشکار.
وقت آن رسیده که «نگاه» را عوض کنیم؛ چشم‌ها را باید شست و جور دیگری دید. درخت انقلاب، اگرچه با خون و ایمان آبیاری شد، اما امروز ریشه‌های آن دچار آفاتی جدی شده که با شعار، خطبه و تمدید احکام مدیریتی، درمان نخواهد شد.
مشکل ما، فقدان شایستگان در رأس تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری است. حضور افراد کم‌سواد، غیر متخصص و فاقد بینش راهبردی در جایگاه‌هایی چون وزارت‌خانه‌ها، شورای نگهبان، مجلس خبرگان، مجلس شورای اسلامی و نهادهای اجرایی، عملاً موتور پیشرفت کشور را خاموش کرده و بحران‌ها را مزمن ساخته است.
🔻 راه برون‌رفت چیست؟
بازگشت به عقلانیت و تخصص‌گرایی.
کشور را باید به دست متخصصین، دانشگاهیان، و نخبگان دلسوز سپرد؛ کسانی که ایران را فارغ از منافع جناحی و ایدئولوژیک دوست دارند و می‌خواهند آن را از پرتگاه بازگردانند.
استفاده از تجربیات جهانی.
هیچ عیبی ندارد که برای حل بحران آب، اقتصاد یا محیط زیست، از دانش و تجربه کارشناسان خارجی بهره‌ بگیریم؛ همان‌گونه که بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته در زمان بحران، دست به چنین کاری زدند.
اولویت دادن به منافع ملی بر منافع جناحی.
اکنون نه وقت لجاجت است، نه فرصت آزمون و خطا. ادامه این روند، نه تنها باعث فروپاشی اقتصادی و اجتماعی خواهد شد، بلکه بستر تجزیه‌طلبی و بی‌ثباتی داخلی را نیز فراهم می‌کند.
✅ ایران را نمی‌توان با خواندن سرود و تعارفات سیاسی اداره کرد. وقت تصمیم‌های بزرگ است. اگر به ایران عشق می‌ورزیم، باید شجاعت جراحی ساختارهای معیوب و بازسازی اعتماد عمومی را داشته باشیم.
🔸ایران را نجات دهید؛ تا دیر نشده است.