من نه عاشق بودم و نه محتاج نگاهی

من نه عاشق بودم و نه محتاج نگاهی
که بیفتد بر من
من خودم بودم و یک حس غریب
که به صد عشق
دلم می ارزید.

من به دنبال نگاهی بودم
که مرا از پس آن سادگی ام می فهمید.
و خدا می داند سادگی از ته دل بستگی ام پیدا بود.

اگر امشب هم از حوالی دلم گذشتی
اهسته قدم بردار
که غم را با هزار بدبختی خوابانده ام...