همین که لابلای کلماتم نفس می کشی..

همین که لابلای کلماتم نفس می کشی..

راه می روی..

همین که پناه واژه هایم شده ای..

همین که سایه ات هست.

همین که کلماتم از بی "تو"یی یتیم نشده اند..

کافی ست برای یک عمر آرامش..

باش..

حتی همین قدر دور..

حتی همین قدر دست نیافتنی..