ﺍﺯ ﮐﻔﺮ ﻣﻦ ﺗﺎ ﺩﯾﻦ ﺗﻮ ، ﺭﺍﻫﯽ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺗﺮﺩﯾﺪ ﻧﯿﺴﺖ !

ﺍﺯ ﮐﻔﺮ ﻣﻦ ﺗﺎ ﺩﯾﻦ ﺗﻮ ، ﺭﺍﻫﯽ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺗﺮﺩﯾﺪ ﻧﯿﺴﺖ !
ﺩﻟﺨﻮﺵ ﺑﻪ ﻓﺎﻧﻮﺳﻢ ﻣﮑﻦ ، ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻣﮕﺮ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﻧﯿﺴﺖ ؟ ...

ﺑﺎ ﺣﺲ ﻭﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﯿﺎ ... ﺗﺎ ﺑﺸﮑﻨﺪ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻣﻦ
ﭼﯿﺰﯼ ﻧﮕﻔﺘﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ، ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻃﻮﻃﯽ ﻭﺍﺭ ﻣﻦ

ﺑﯽ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﻋﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺣﺘﯽ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﯽ ﻋﻤﻞ ﻭﻫﻢ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ

ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺁﻧﺴﻮﯼ ﺧﻄﺮ ، ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺮﺱ ﻧﯿﺴﺖ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﻣﻮﻋﻈﻪ ... ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺠﺎﻝ ﺩﺭﺱ ﻧﯿﺴﺖ

ﮐﺎﻓﺮ ﺍﮔﺮ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﻮﺩ ﺑﯽ ﭘﺮﺩﻩ ﻣﻮﻣﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﭼﯿﺰﯼ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﻌﺠﺰﻩ ... ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﻣﻤﮑﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ