اهل آبادانم؛روزگارم چول است؛تکه نانی داشتم که گرانش کردن؛

اهل آبادانم؛روزگارم چول است؛تکه نانی داشتم که گرانش کردن؛مادرم آب شده پای گرمای تنور؛ازغم بیکاری،پدرم غرق شده درکارون؛باهمه تفصیلهابازهم میگوم؛تاماهی صوبورهست زندگی بایدکرد.(سهراب آبادانی)