شب را

شب را
تا صبح
مهمان کوچه­‌های بارانی خواهم بود

و برگ برگِ دفتر غمگینم را
در باران خواهم شست...
آن گاه، شعر تازه‌­ام را
ـ که شعر شعرهایم خواهد بود ـ
با دست‌­های شاعرانه‌­ی تو،
بر دفتری که خالی است
خواهم نوشت...
ای نام تو!
تغزلِ دیرینم، در باران!
یک شب هوای گریه
یک شب هوای فریاد
امشب دلم هوای تو را کرده است.
#حسین_منزوی