همیشه فکرم مشغول این بود که چرا آدم های

.
همیشه فکرم مشغول این بود که چرا آدم های
جدید برایمان حکم نوبرانه را دارند !
حس میکنیم اگر رابطه ی خاص برقرار نکنیم عقب میمانیم ...
در برابر آدم های جدید مهربانیم ، مودبیم ، متمدنیم ، شوخی میکنیم
اما خانواده مان ما را یک آدم بد خلق نچسب میدانند !
همیشه برای تازه ها خود بهترمانیم
در حالی که کهنه تر ها هوایمان را بیشتر دارند ...
با کهنه ها ، تازه بمانیم ...
.
_مریم قهرمانلو
دیدگاه ها (۱)

.یکی از غمگین ترین حس های دنیا،اینه که آخرین نفری باشی که از...

.به خیابان زده بودم هوایی بخورم همه شهر ز خیالت به خیابان زد...

.شش یا هفت ساله که بودمدست چک پدرم را با دفتر نقاشی ام اشتبا...

.کوچک که بودم مادرم شکلات ها را طبقه اول کابینت گذاشته بود ک...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط