تا تو الهام منی، حادثه‌ ی یک غزلم

تا تو الهام منی، حادثه‌ ی یک غزلم
تو پر از قافیه و من فعلاتن فعلم

من و لب های تو نه، نیشکری طعم عسل
من همان راوی شیرینی طعم عسلم

"من در این خانه به گم نامی نمناک علف"
راوی خسته دلی در ضربان گسلم

تو پر از جاذبه ی شعر اهورایی و من
من که در شاعری و از تو نوشتن مثلم

گفتم از طعم عسل، خاطره ها مثل قدیم..
کاش می شد که اگر باز بیایی بغلم