چشمم از نم نم ِ بارانِ خیالِ تو تر است

چشمم از نم نم ِ بارانِ خیالِ تو تر است
دوستت دارم و اندازه اش از حد به در است

با سرانگشت غزل، تیشه به دستم دادی
باز از دستِ تو فرهادسری در خطر است

شکر آب است اگر رابطه ی من با تو
هوسِ بوسه ی شیرین تو، عینِ شکر است

زیرِ تبدارترین بارش هر کوچه، فقط
شوق دیدار تو، آواره ترین رهگذر است

گذر از دامنه ی عشق تو سخت است ولی
بازگشت از شبِ چشمت، به خدا سخت تر است

شبِ باران، لب دریای سراسر آتش
بوسه بارانِ تماشای تو، مشق هنر است...