کاش از گوشه ای میدیدم ،

کاش از گوشه ای میدیدم ،
که نوشته هایم رادیده ای و
برای خواندنشان ساعتها وقت
گذاشته ای و با آن نگاه پر تعجبت
میخواندی که از قصر آرزو هایمان فقط خیسی و خستگی باران چشمهایم مانده و قلبی که عادت وارمی تپد که برسد به وقت جان دادن به جان آفرین ...

منم همان یار قدیمی
مجنون کوچه های لبریز
از عاشقانت...

به یاد دارم تورا !
به یاد داری مرا؟