مهم است، خیلی مهم! اینکه قرار است به خانه برگردی، اینکه م

مهم است، خیلی مهم! اینکه قرار است به خانه برگردی، اینکه می خواهم خانه را آب و جارو کنم، اینکه اسفند در آتش می ریزم و مدام فال حافظ می گیرم. گلدان ها، نباید فراموش کنم، برگ های خشک شان را جدا کنم و منتظر بمانم تا دوباره جوانه بزنند. عود بسوزانم و شمع روشن کنم. مهم است که کدام لبخند را انتخاب کنم و با کدام سلام به استقبالت بیایم. یادم هست که سلام های مهربان را بیشتر از سلام های شاد و سلام های عجول دوست داشتی. حتماً مهم است که دست و دلم می لرزد که پلک چشمم هی می پرد. که به پنجره دخیل بسته ام و نمی دانم فردا چند شنبه است. اما ای کاش نمی رفتی. هرچند که هر روز در رویا هایم بر می گردی اما هیچ چیز مثل روز اول نمی شود. برای برگشتن دنبال بهانه نگرد. من بی بهانه می پذیرمت اما اگر می ماندی دیگر اسیر رویاهای نیمه کاره نمی شدم و خواب برگشتنت را نمی دیدم. ماندن همیشه مهم تر از برگشتن است...